Эхнэрийнх нь найз төрсөн өдөртөө урьсан тул Батцэнгэл эхнэр Сувдаатай хоёул кино үйлдвэрийн хажууханд байх Одноогийнд хүрч очив.
Одноо, Сувдаа хоёр багаасаа үерхэж, нэг ангид хамт сурч байсан болохоор үй зайгүй найзууд. Хожим Сувдаа нөхөрт гарч хоёр ч хүүхдийн ээж болчихсон яваа бол Одноо харин хүнтэй суугаагүй, ганц охинтойгоо хамт амьдарч байгаа билээ. Найзынхаа төлөө санаа зовсон Сувдаа,
– Миний найз насныхаа идэр дээр хань ижилтэй болмоор юм даа гэж зөвлөхөд өөдөөс нь,
– Найз нь ганц охиноо хойт эцгийн гар харуулмааргүй байна. Тэгээд ч найзад нь ганц бие гангарч, сул бие сугсарч явах шиг сайхан юм хаа байх билээ гэж хариулдаг аж. Царай зүс, нуруу турууны хувьд миссийн тэмцээнд орох юм бол түүнтэй эн зэрэгцэх бүсгүй гарахгүй биз ээ. Ямар ч аавын хүү харсан ухаан алдан дурламаар энэ сайхан бүсгүйд гурван өрөө байр, хамгийн сүүлийн үеийн загварын үнэтэй машин гээд дутагдах гачигдах юм ер үгүй. Тийм болохоор хэр баргийн хүнийг тоож хардаггүй биз хэмээн найзууд нь боддог юмсанж. Батцэнгэл, Сувдаа хоёрыг хүрч очиход тэднийд найзууд нь ирчихсэн найр наадам ид дундаа өрнөж байж. Ойрд уулзалдаагүй тэд бие биенийгээ үнсэж үнгээд, тоглоом шоглоом, дуу хуур болсоор нэлээд удаан сууцгаалаа. Орой болсон тул зочид ч гэр гэрийн зүг явж, Батцэнгэл, Сувдаа, Одноо гурвуул үлдэв. Дотнын хоёр найзын яриа тийм ч хурдан дуусна гэж юу байх вэ. Тухтайхан тохитойхон суугаад баахан ярьж, хоол унд, архи дарс болсны эцэст Одноо,
– Хөөе, би машинаа грашт оруулж тавьмаар байнаа гэхэд
– Цэнгэл ээ минии хайр Одноотой хамт яваад машиныг нь оруулчихаад ирээч гэвэл Одноо,
– Ашгүй дээ, юун сайн юм бэ. Би ч заримдаа граш руу ганцаараа орохоос айдаг юм шүү дээ гээд машиныхаа түлхүүрийг аваад Батцэнгэлтэй хамт хоёул гарав. Шатаар уруудаж явахдаа бүсгүй Батцэнгэлийг сугадан, толгойгоо мөрөнд нь наах шахам явж байлаа. Гадаа гарч ирээд,
– Пөөх ямар гоё шөнө вэ? Чи тэр одыг хар даа,
