Шөнийн 3 цаг дөхөж байхад Очир нойр нь үл хүрнэ. Зуны халуунд халууцахаас гадна бас нэг зүйлд халуу шатаад тэсхүйеэ бэрх байх аж. “Энэ муу чинь яачаад байгаа золиг вэ, унтаач чи” гэж уурлаад өөрийн жижиг найзаа хэд хэд хүчтэй угзраад хажуу тийш эргэн хэвтлээ. Жижиг очир харин ч номхорно гэж үгүй. Бүр чангарч хатууран өнөө шөнө лав зүгээр байж тэсэхгүй шүү гэсэн янзтай байлаа. Яаж ч яваад бүү мэд, юунаас ч эхэлсэн юм бүү мэд ямар ч байсан Тамир гэх нэгэн бүсгүйтэй чаталдаг болсноос хойш шөнө дунд хүртэл унтахаа байсан Очир өнөөдөр унтахаасаа нэгэнт өнгөрчээ.
Эхнэр хүүхдээ хөдөө явуулаад сар гаран болсон учир түүний бие өөрт нь захирагдахад нэн хэцүү болсон хойно яая гэхэв. Тагтан дээрээ гарч тамхи соронгоо Тамирлуу “унтаж байна уу” гэснээ унтаж байвал унтаж байнаа гэж хариулах уу тэнэг толгой шүү гэж өөрийгөө шоолж зогсов. Гэтэл “унтаач” гэсэн хариу ирхийг хараад өөрийн эрхгүй догдлоод явчихна тэр.
-“Өнөөдөр нойр хүрдэггүй ээ харин” гэхэд нь Очир “миний нэг найз /d..k/ унтуулахгүй зовоогоод байнаа. Яаж шуухан нойроо авчрах вэ” гээд явуулж орхив. Тамир уншсан хэдий ч хариу бичилгүй таг болов. Очир дотроо “за да шал дэмий юм биччихлээ. Одоо ч ингээд чатлах ч хүнгүй боллоо доо” гэсэн юм бодсоор багахан гэмшиж эхлэв. Хэдэн минутын дараа Тамираас “минийх ч бас халуу шатаад нойр хүрэхгүй байнаа /p…y/” гэх нь Очирын хамаг цусыг буцалгаад нойр биш шаал өөр юмны арга эвийг олох тал дээр толгойг нь ажиллуулж эхлэв. Юу хэлж яаж эвтэйхэн ойлгуулахаа мэдэхгүй үг хайж хэсэг удасны эцэст “Би яваад очих уу” гэдгээс өөр олигтой үг олсонгүй. Олдсон ганц үгэнд нь “Хол ш дээ” гэсэн хариу ирэхэд нь эгээтэй л нисчээгүй Очир хувцасаа өмсөөд гэрээсээ гарлаа.
Таксинд явах замдаа элдэв юм бодсоор. Олон хоног чатаар харилцсан ч огт хараагүй, чатны хэдэн үгнээс өөрөө бодож олсон төсөөллөөрөө Тамирыг нүдэндээ харж явлаа. Очих ёстой газраа ирээд хүлээх зуур “яагаад утасны дугаарыг нь асуусангүй вэ. Ямар хүн ирэх бол” гэж олон юм бодож ирэхгүй тоглосон бол яанаа гэсэн айдаст автан зогсох мөчид араас нэг зүйл цочтол хүрэх нь тэр. Эргээд хартал мөн үү гэсээр инээмсэглэн зогсох бүлтгэр алаг нүд. “Тамир уу” гэхийн хажуугаар пуужингийн хурдаар гүйлгээд хараад амжлаа. Намхандаа орохоор өндөртэй, уртавтар үстэй, хөөрхөн охин зогсож байх юм. Очир өөрөөс нь нэлээн хэд дүү байх гэж бодов. “Ийшээгээ буудал орох уу даа” гэж хэл нь түгдэрч Тамирт биш бараг өөртөө л сонсогдохоор арай ядан хэлхэд нь шоолсон янзтай инээгээд “эхлээд жаахан алхая” гээд Тамир урд нь гарав. Араас нь хараад алхаж байхдаа яасан сайхан өгзөг вэ, ямар нарийн бэлхүүс вэ гэж ажиглаж явав:
–За харж болсон уу, ямар байна.
-Хэхэ юу харсан уу гэж, шөнө байхад юу харагддын
-Худлаа яриад байгаарай, түрүүнээс хойш үзвэр үзэж байгаам шиг гөлийчөөд яасан ч дуу муутай даруухан юм дээ. Би харин чамайг таныг гэхиймүү за лай лай чи л гэе. Чи харин ёстой давгүй шүү. Би бүр шаал өөр хүн төсөөлж байлаа. 30 настай гэхээр том гүзээтэй, намхан бор ах л бараг байх болов уу гэж бодоод айгаад байсан чинь өндөр цагаан бараг надаас залуу харагдахаар хүн ирдэг байна ш дээ. Бас туранхай. Би бүр санаа зовчихлоо гээд еөөр санаа зовсон шинжгүй.
-Чи л харин ёстой сайхан юмаа. Чи гэхдээ надад насаа худлаа хэлжээ. Чи хэдтэй юм?
-Эмэгтэй хүний насыг асуудаггүй юм. Одоо такси барьчих. Би гараа өргөх үү гэх цоглог сайхан бүсгүйтэй...
