Онгон охинтой унтаж үзэхсэн гэсэн “Хөмхий” Мягмарын мөрөөдөл биелжээ. Харамсалтай нь түүний энэ секс мөрөөдөл биелэхдээ чухам л дээшээ тэнгэр хол, доошоо газар хатуу гэдэг шиг бөөн хар зовлон дагуулж иржээ. Мягмар бол угийн хур хөрөнгөтэй айлын ганц хүү бөгөөд идэж уух, өмсөж эдлэхээр үл дутах ёстой л алтны судал атгаж төрсөн юм шиг халгиж цалгисан нэгэн. Харин ганц гэм нь сексийн донд хамаг ухаанаа тавиад туучихсан эр юмсанж. Онгон охины хөндүүр эмзэг биеийг дураараа таалж үнгэх гэсэн түүний хүсэл хаврын нэгэн бүүдгэр үдэш гэнэтхэн биелжээ.
Голдуу өсвөр насныхан шоуддаг нэгэн диско бааранд Мягмар санаандгүй явж орвол зээр гөрөөс шиг цэмцийсэн гурван охин хатуу дарсны аагинд хөл гараа савчин бүжиглэж байв. Нэг л мэдэхэд Мягмар тэдэнтэй танилцаж, Урнаа, Анука, Золоо гэлцэн дуудалцаж, хүзүү сээрээ холбон бүжиглэх бөгөөд гурван охины зүс царай хэн хэнээсээ дутахгүй чухам л өнгө тунаруулан байж. Манай нэгэн нэртэй зохиолчийн зохиолд гардаг шиг “Мөнгөн дор өнгө” байдгийн үлгэрээр “Хөмхий” Мягмар гурван охинд эрээлж цээрлэх юмгүйгээр шууд л “Надад онгон охин хэрэгтэй байна. Нэг л шөнө явалдчих охин байвал би яахав онгон байсныг нь үнэлж, хагас сая төгрөг бэлэн өгнө” гэж баярхжээ. Охид ч хоорондоо нудралцан жуумалзаж байснаа “Бид нар нойль орчихоод ирье. Сайхан залуу минь ширээгээ дүүргээд байж бай” гэчихээд яваад өгчээ. Мягмар архи дарсны хамгийн үнэтэйг нь захиалан их л додигор сууж байв. Төдөлгүй охид инээлдсээр ирж ширээндээ суугаад “Хагас сая төгрөг чинь яг одоо бэлэн байгаа юмуу. Байгаа бол манай Урнааг аваад яв.
Эр хүнтэй үнгэлдэх нь битгий хэл үнсэлцэж ч үзээгүй. Гамтайхан эдлээрэй” гэж ирээд л сээтгэнэжээ. Мягмар тэдэнд бөөн мөнгө гаргаж үзүүлээд “За тэгвэл наймаа тохирлоо шүү. Цаг алт гэдэг биз дээ, явъя” гээд өндийжээ. Тэгтэл Анука хэмээх цэмцгэр шар охин “Баярлах болоогүй шүү, залуу минь. Хагас сая төгрөгийнхөө 250 мянгыг Золоо бид хоёрт, Урнаад үлдсэнийг нь яг одоо бидний нүдэн дээр өг” гэх нь тэр. Хуял тачаалаа онгон охиноор хурдхан гүйцээхийг яарсан Мягмар тэр дор нь хэлснээр нь өгч, Урнааг дагуулан гарчээ. Тэд явсаар Мягмарын 13 дугаар хороололд байдаг хоёр өрөө байранд ирсэн байна. Мягмар дөнгөж гэртээ оруутаа л бэлэн зассан диван руу зааж “Апив энэ орон дээр хувцсаа тайлаад хэвт” гэж захирангуй хэлснээ юу юугүй Урнаа руу дайрч нэг л мэдэхэд охины бүх хувцсыг урж тайлж хаяад нимгэн ягаан уруулыг нь озож гарчээ. Урнаа уруулаа юунаас ч юм харамласан юм шиг зайлснаа “Зөөлхөн л дөө, тийшээ ор руу очъё” гэхэд “Хөмхий” Мягмар “Чиний онгон хальсыг чинь харна” гээд орон дээр түлхэж унагаад өмдийг нь шувт татаад хоёр хөлийг нь алцайлгах гэж хэсэг оролдсон боловч Урнаагийн хавчилтанд эрхгүй дийлдэж, шууд л гантайсан эрхтнээ углах гэж зүтгэв. Орны урдуур унжсан хөнжпөөс Урнаа зууран амьсгаадаж “Хүүе ээ, хөнжлөө нөмрөөч дээ. Эвгүй юм биш үү” гэж шивнэжээ. Зөөлхөн булбарай охины эмзэг эрхтэн рүү хэтэрхий томдох болов уу гэмээр эрхтнээ Мягмар явуулж орхитол Урнаа учиргүй ёолж орилон угсарсан хэдэн бүлэлтийн дараа бүр “Болиоч дээ, аймаар байна. Өвдөөд байна” хэмээн хашгирч, эхэр татан уйлжээ. Ямар хайртай дуртай хүүхэн нь биш, онгон ч гэсэн мөнгөөр авсан юм чинь юуг нь өрөвддөг юм гэж бодох зуураа Мягмар улам хүчтэй хөдөлсөөр сая л бие нь суларчээ. Урнаа нулимстай нүдээр огт өвдөлт мэдрээгүй аятай залуу руу харж, зальжин нь аргагүй инээснээ гэнэт хувиран “Хамаг бие даагдахгүй хөндүүрлээд байна. Эрэгтэй хүнтэй унтах чинь ямар аймаар байдаг юм бэ, ёо ёо үхлээ” гэж шивнэх төдий өгүүлээд доошоо цус гараад байна, ванны өрөө орчихоод ирье гээд босоход үнэхээр өгзөгийг нь дагаад ягаан толбо гарсан байлаа. Урнааг ванны өрөөнд орсон хойгуур хаалганы хонх дуугарахад онгойлгож өгвөл Мягмарын найз Дэлгэрсайхан нэг хүүхийн хамт зогсч байлаа.
Дэлгэрсайхан Мягмар луу нүдээ ирмээд хэзээ язааны эзэн нь юм шиг нөгөө өрөө рүү нь яваад орчихов. Удалгүй нөгөө өрөөнөөс янаглах чимээ гарч, эмэгтэй хүний байж ядсан бөглүү гиншсэн дуу сонсогдлоо. Энэ дуу чимээнээр Урнаа ванны өрөөнөөс гарч ирээд Мягмарыг хүзүүдэн тэврээд “Би биеэ арчаагүй нойтон байгаа. Намайг үнс л дээ” гэж амьсгаадан хэлээд гараа доош явуулж, Мягмарынхыг атгаж байснаа тонгойж, хуйхнаг төмсгийг нь үнсэж эхлэв. Залуу эр ч Урнаагийн тонтойсон хоёр өгзөгийг шохоорхон харж зогссоноо гэнэт эргэж ард нь гараад сэлдийгээ шургуулж гарав. Урнаа хэдхэн мөчийн өмнөх онгон охин биш, хэзээ язааны янагийн ажилд гаршсан нэгний адил бөгсөө тосгуулан цохилцож эхэлжээ. Ухаан санаа самууруулсан ор хөнжлийн явдал дуусч, онгон охин Урнаа хүүхэн болоод явжээ. Урнааг явуулчихаад Мягмар Дэлгэрсайхан дээр орвол найз нь “Чи энэ хүүхнийг эдлэхгүй юмуу. Хүүхний хувьд ч хүүхэн шиг хүүхэн шүү” гээд мар мар инээхэд Мягмар “Зүгээрээ зүгээр. Би сая онгон охин илгээгээд хүүхэн болгоод замд нь оруулчихлаа” гэж баярхжээ. Дэлгэрсайхан үйөмшээгүй бололтой “За чи мөн ярив аа. Одоо цагт онгон охин ёстой нөгөө цэцэрлэг, яслид л байдаг байх. Арай чи яслын хүүхэд илгээчихсэн юм биш биз” хэмээжээ. Энэ ярианд дургүй нь хүрсэн Мягмар Дэмбэрэлийг дагуулан түрүүхэн нүгэлт ажил үйлдсэн диван руугаа авчирч цагаан хэрэгслийг нь харуулсан байна. Дэлгэрсайхан даавуун дээрхи улаан толбыг долоох нь холгүй шинжиж байснаа хуруундаа имэрч хэсэг үзсэнээ учир зүггүй инээж “ Найз аа, чи чинь эрүүл биз дээ.
Энэ чинь цус биш, уруулын будгийг усаар шингэлээд улаан болгочихсон байна шүү дээ. Ха ха ха, миний найз ингэж хулхидуулах гэж, ингэж өөрийгөө хуурч дэмийрч байхаар цаад өрөөндөө байгаа бэлэн хүүхэн...
