Намайг Анир гэдэг. Одоо энэ цэлгэр тагтан дээрээс хотын гэрлийг ширтэж зогсохдоо гурван жилийн өмнөх өөрийгөө дурсахад бүх зүйл зүүд шиг л санагдана. Надад тохиолдсон энэ түүх заримд нь аз, заримд нь атаархал, харин надад бол нойргүй хоносон шөнүүд болон тасралтгүй хөдөлмөрийн үнэ цэн байсан юм.
Би хотын захын гэр хороололд, хуучин модон хашаатай, өвлийн хүйтэнд гал алдвал шууд л жихүүцдэг жижигхэн байшинд өссөн. Намайг бага байхад аав минь өөд болж, ээж бид хоёр амьдрахын төлөө зүтгэж ирсэн. Их сургуулиа төгсөөд нэгэн компанид оффисын ажилтан хийдэг байсан ч сарын цалин маань зөвхөн идэх хоол, унааны мөнгөнд л таардаг байлаа. Гэр хорооллын тэр шороон замаар өглөө бүр автобус хүлээж зогсохдоо "Би хэзээ нэгэн цагт энэ амьдралаас гарна даа" гэж өөртөө амладаг байв.
Бүх зүйл нэгэн бороотой орой эхэлсэн юм. Би интернэтээр хятад хэл дээрх зарим бараа бүтээгдэхүүний сайтыг сонирхож суутал Монголд тэр бүр харагдаад байдаггүй, загварлаг, чанартай гэр ахуйн хэрэгслүүд нүдэнд туслаа. Тэр үед монголчууд дөнгөж л сошиал медиагаар худалдаа хийж сурч байсан үе. Надад ердөө нэг сая төгрөгийн хадгаламж байв. Би тэр мөнгөөрөө хэдэн гоёмсог кофе чанагч, гал тогооны иж бүрдэл захиаллаа.
"Анир аа, чи энэ олон хайрцагтай юмаар яах гэж байгаа юм бэ? Хүмүүс авах болов уу?" гэж ээж минь санаа зовсон байртай асууж байв. Гэрийн хоймор дахь жаахан зай тэр чигтээ бараагаар дүүрч, манай гэр агуулах шиг л болсон юм.
Би Фэйсбүүк дээр "Anir’s Home" нэртэй хуудас нээж, бараануудынхаа зургийг маш нямбай авч орууллаа. Анхны захиалга ирэхэд зүрх минь яаж хүчтэй цохилсныг одоо ч санадаг. Би өөрөө захиалгаа хүргэж өгөхөөр автобусаар хотын төв рүү явахдаа баярласандаа болоод ядрахаа ч мэдээгүй.
Аажмаар миний онлайн шоп хүрээгээ тэлж эхэлсэн. Би зөвхөн бараа зараад зогсохгүй, хэрэглэгчидтэйгээ маш дотно харилцдаг байв. Шөнө 2-3 цаг хүртэл хүмүүсийн асуултад хариулж, өглөө нь ажилдаа явна. Орой нь ирээд бараагаа боож баглана. Миний гар байнга скотчны цавуу болж, нүд минь нойр дутуугаас улайдаг байлаа.
