Галаа бид хоёр сургуулийн ширээнээс эхэлж үерхсэн. Тэр минь Улаанбаатарт, би энд / ГЕРМАН / . Бидний хайр яг л шөнийн цагаар асдаг хотын гэрэл шиг холоос тод харагддаг байлаа. Өдөр бүр "FaceTime"-аар ярьж, хэн хэнийхээ нүд рүү харж байгаад ирээдүйн байшингаа зураглаж, хүүхдүүддээ ямар нэр өгөхөө хүртэл тохиролцсон байв. Гэтэл тэр бүхэн зүгээр л дэлгэцэн дээрх тод дүрс төдий байсныг би өчигдөр мэдсэн юм.
Бидний дунд ердөө долоон цагийн зөрүү бий. Гэвч тэр долоон цаг өнөөдөр миний хувьд бүхэл бүтэн ангал шиг л гүнзгий болчихлоо.
Нууц яаж задарсан бэ гэж үү? Бараг л кино шиг. Түүний "Instagram" дээрх нэгэн найзынх нь стори дотор Галаа минь танихгүй эмэгтэйн бэлхүүсээр тэвэрчихсэн, хотын нэгэн бааранд инээмсэглээд зогсож байсан юм. Хэдхэн минутын дараа тэр стори устгагдсан ч би аль хэдийн харчихсан байлаа. Зүрх минь цээжин дотроо хурдтай цохилж, гар минь салгалж эхлэв. Би шууд л түүн рүү залгасан.
"Галаа, чи хаана байна?" гэсэн миний асуултад тэр хэсэг дуугүй байснаа, "Гэртээ байна, унтах гэж байна" гэж хариулсан. Тэр үед миний бүх итгэл найдвар нэг мөсөн нуран унасан юм. Тэр худлаа ярьж байсан. "За чи мэдчихсэн үү? Тэр зүгээр миний кек хамрагчаа гэсэн"
