Цэцгээ жирийн л нэг гэрийн эзэгтэй тэрбээр нөхөртөө учиргүй хайртай нэгэн байлаа. Ингээд нөхөр нь хөгжлийн бэрхшээлтэй нэгэн болж, группт оров. Гэр орны бүх зүйл Цэцгээгийн нуруун дээр ирлээ.
Нөхрөө ингэж группт сууснаас хойш хагас жилийн дараа Цэцгээ ажлаасаа харьж яваад төгссөнөөсөө хойш огт уулзалдаагүй ангийнхаа нэг залуутай таарчээ. Мэнд усаа мэдэлцсэний дараа гэнэтхэн тэр залуу өөрт нь таалагддаг байсныг санав. Түүнийг Ганбаа гэдэг агаад тэр санаанд ороогүй байтал Цэцгээ нэг газар сууж, кофе уухыг санал болгосон аж. “Удаан уулзаагүй юм чинь” хэмээн тэр хэлжээ.
Кафед тэр хоёрын яриа нэлээд удаан үргэлжилж, ангийнхныгаа хаана, юу хийж явааг ярилцан, хүүхэд насаа дурсаж суусаар кофенийхээ дараа бага зэрэг шарз хүртэцгээв. Цэцгээ ерөнхийдөө архи уудаггүй болохоор дороо халамцаад иржээ. Гэнэтхэн Цэцгээд бэлгийн хавьталд орох ер бусын дур хүсэл оволзоод ирлээ. Харин тэр үүнийг “Коньякны нөлөө” хэмээн боджээ.
Гэвч харих гэж яарсангүй. Царайлаг сайхан залуутай ярьж хөөрөөд давгүй байхад юун харих гэж тэр бодов. Цааш нь мань хоёр элдэв бусын юм хөөрөлдсөөр суулаа. Оройн 21 цагийн үед Ганбаа гэнэтхэн нэг найзынхаа төрсөн өдөрт очих ёстойгоо санажээ.
- Цэцгээ, хоёулаа хамт очъё. Би чамайг гэрт чинь таксигаар хүргээд өгнө хэмээн Ганбаа гуйлаа. Дотроо үнэхээр дуртай байсан ч Цэцгээ дурамжхан царайлан зөвшөөрчээ. Тэр хоёрыг очиход найзынх нь төрсөн өдрийн баяр ид дундаа орж, олон ч хүн ирсэн харагдав. Эрчүүдийн нэлээдгүй нь эхнэрүүдтэйгээ ирцгээсэн учир Цэцгээ тэр дороо хүүхнүүдтэй нь танилцаад авав. Гэтэл “Одоохон” гээд гарсан хүүхнүүд эргэж ирээгүйг Цэцгээ анзаарсан ч үгүй. Цаг оройтож, бараг шөнө дунд болжээ. Зочид бараг бүгдээрээ явцгааж, төрсөн өдрөө тэмдэглэж буй нэгнээс гадна хоёр эр бас Цэцгээ, Ганбаа энэ хэд л үлдэж хоцорсон байлаа. Ганбаа нэлээд согтоод буйдан сандал дээр суугаагаараа унтаж байв.
Дараа нь юу болсныг Цэцгээ бүдэг бадаг л санах аж. Хэн нэгэн түүнийг тэврээд, хөхийг нь илэн таалж байсан хийгээд өөр нэгэн хөлийг нь үнсэж бас хэл, уруулыг нь озож байсан санагдана. Эхлээд Цэцгээ үүнийг нэг их сүртэй юм гэж бодолгүй эрчүүд согтуудаа тоглож байна л гэж сэтгэжээ. Тэр өөрөө ч дэггүйтэн үнсэлтийг үнсэлтээр хариулж, хөхөрч, өөрийнхөө чанга том хөхөнд залуусын гарыг татан авчирч илүүлж байсан аж.
Харин түүнийг буйдан дээр хэвтүүлээд цамцыг нь тайлж, банзлыг нь хуу татаж хаяхад л энэ гурван эр түүнтэй хурьцах гэж байгааг сая ойлгов. Тэрбээр зөвшөөрөхгүй байгаагаа хэлж, ойлгуулах гэсэн боловч нэг эр түүний амыг байдгаараа сорон озож, дуугаргасангүй. Тэр үед бас өөр нэг залуу шилэн оймсыг нь дотоожтой нь хамт тайлж байлаа. Харин Ганбаа юу ч мэдсэн шинжгүй унтаж байлаа. Түүний хөлийг алцайлгах үед одоо тэдний нэгнийх нь эрхтэн нэвтрэн орвол өвдөнө гэдгийг мэдэж байв. Учир нь, түүний дур хүрээгүй болохоор эрхтэн нь хув хуурай байсан ажгуу. Гэвч хэн нэгний гантайсан эрхтэний оронд түүний гал улаан эрхтэнийг нэг нь үнсэн таалж, долоож эхлэв. Энэ нь Цэцгээд маш тааламжтай санагдсаныг хэлэх нь илүүц болов уу. Өөр нэг залуу хөхийг нь үнсэн таалж эхэллээ. Айдас нь яваандаа дур тачаал болон хувирав. Гэвч гэнэтхэн хаалганы хонх дуугарчээ. Гэрийн эзэн болох Батаа түүний уруулаас арайхийж амаа салгаад хаалга онгойлгож өгөхөөр очлоо. Гэнэт өрөөнд бөөн цагдаа ороод ирэх нь тэр.
Цагдаа нар Цэцгээтэй байсан хоёрыг сурамгай гэгч нь шалан дээр түрүүлгээ харуулж хэвтүүлээд гав зүүгээд авав. Харин Цэцгээд хувцасаа өмсөхийг санууллаа. Цэцгээ юу болоод байгааг ойлголгүй шилэн оймсоо өмсөж эхэллээ. Дотоож нь хаана ч юм алга болчихсон байжээ. Цамц, банзлаа өмссөн хойно цагдаа нар тэднийг бүгдийг нь гудамжинд авч гарлаа. Тэгээд бүгдийг нь фургонд суулгажээ. Эрчүүд шоконд ороод юу ч ярьцгаасангүй. Гэрийн эзэн Батаа цагдаад нэг сайн шанаадуулсан учир маанайж ангайгаад зомби аятай болчихсон сууж байлаа. Таван минутын дараа тэд цагдаагийн хэсэг дээр ирцгээв. Залуусыг хорих өрөөнд оруулж, Цэцгээ жижүүрийн өрөөнд үлдэв.
Цэцгээ энэ хооронд юу болсныг санах гэж хичээж байлаа. Хаанаас энэ цагдаа нар гараад ирсэн хийгээд тэднийг яах гэж энд авч ирсэний учрыг олох гээд Цэцгээ чадсангүй. Жижүүрийн цагдаа түүнээс ямар нэгэн юм асууж, тэр бас ямар нэг юм хариулж суув. Цэцгээ яагаад өөрөө хохирогч болж, Ганбаагийн найзууд хүчиндэгч гэмт хэрэгтэн болтлоо явсныг ойлгосонгүй.
Удалгүй энгийн хувцастай цагдаа ирж Цэцгээг дагуулан хоёр давхарт гарав. Өөрийгөө ахмад Уртнасан хэмээн танилцуулав. Цэцгээ түүний ширээний өмнөх сандал дээр сууж, ахмад Уртнасан түүнээс юу болсныг асууж эхлэв. Энэ ярианаас түүнийг диван дээр хэвтүүлэх үед нь хашгирахыг Батаагийн хөршүүд сонсоод цагдаа дуудсаныг Цэцгээ ойлгож авчээ. Мөн одоо Ганбаагийн найзуудад хүчингийн гэмт хэрэг үйлдсэн гэдгээр эрүүгийн хэрэг үүсгэх гэж буй гэнэ. Мөрдөгчийг протокол хөтөлж байх хооронд Цэцгээ энэ бол зүүд нойр биш бодит явдал гэдгийг гэнэтхэн ухаарав. Тиймээс энэ залуусын эсрэг гомдол гаргахгүй хэмээн мэдэгдлээ.
- Яагаад гэж мөрдөгч гайхан асуугаад “Эд чинь таныг хүчиндсэн шүү дээ” гэв. Цэцгээ хариуд нь:
- Би өөрөө л тэднийг өдчихсөн юм. Би л өөрийгөө тэгж авч явсанаас боллоо. Энэ залууст буруу өгөх юм алга хэмээн арай ядан хэлжээ.
Харин ахмад Уртнасан хэсэг зуур бодолхийлснээ түүнийг эдгээр нөхдөөс айх хэрэггүй, энэ хүмүүс үйлдсэн хэрэгтээ хариуцлага хүлээх учиртай хэмээн зөндөө ятгав. Цэцгээ энэ залуухан мөрдөн байцаагчийн өрөөнд сууж байхдаа Батаагийн гэрт болсон явдлын мэдрэмж эргэн төрж байгааг мэдэрч суув. Гэхдээ түүнийг эзэмдэх гэсэн тэнэгүүдээс гадна Цэцгээ өөрөө хүсэж байсан шүү дээ. Мөрдөгч эр тамхи гаргаад асаагуураа олсонгүй. Түүний юу яриад байгааг нь сонсолгүй Цэцгээ өөрийн мэдэлгүй,
- Намайг эзэмдээч! гэж чимээгүйхэн хэлж орхив.......
