Намайг Бат-Эрдэнэ гэдэг. Одоо 28 настай. Эхнэр бид хоёр аравдугаар ангиасаа хойш үерхэж, оюутан ахуй цагийнхаа хамаг л жаргал зовлонг хуваалцаж ирсэн хүмүүс. Одоо дундаасаа таван настай хөөрхөн охинтой. Эхнэрийн нэрийг Номин гэдэг. Тэр нэгэн томоохон банканд зээлийн эдийн засагчаар ажиллаад таван жил болж байгаа. Хөдөлмөрч, зарчимч, магадгүй надаас ч илүү амбицтай эмэгтэй. Банкны ажил гэдэг чинь цаг наргүй. Оройтож ирэх, хагас бүтэн сайнд дуудагдах нь түүний хувьд хэвийн үзэгдэл болсоор уджээ. Би ч түүнийг нь ойлгодог, дэмждэг байлаа. Гэвч тэрхүү "итгэл" гэдэг зүйл нэг л өдөр шилэн аяга хагарах шиг доороосоо цуурч эхэлсэн юм.
Бүх зүйл гурван сарын өмнөөс эхэлсэн. Номин урьд өмнөхөөсөө илүү утсаа нууж, дэлгэцийг нь доош харуулж тавьдаг болсон. Гэртээ байхдаа ч угаалгын өрөө рүү утсаа аваад орно. Зүгээр л нэг сонор сэрэмж үү, эсвэл зөн совин юу гэдгийг мэдэхгүй ч нэг л орой түүнийг унтаж байхад нь би анх удаа утсыг нь нууцаар шалгаж үзсэн юм. Тэнд байсан чат... Би өөрийнхөө нүдэнд ч итгээгүй.
Тэр нь манай эхнэрийн хамт ажилладаг залуул байж. Би тэр залууг ганц хоёр удаа банкны шинэ жилийн баяраар харж байсан. Чатны агуулга нь зүгээр нэг ажлын харилцаа биш, харин маш дотно, бүр дэндүү гэмээр дотно байв. "Маргааш эрт ирээрэй, саналаа", "Өнөөдрийн өмссөн даашинз чинь үнэхээр халуухан байлаа" гэх мэт үгс... Хамгийн гол нь Номин тэр бүхэнд нь зөрүүлээд маш найрсаг, заримдаа бүр дүртэй хариулсан байсан нь намайг галзууруулах дөхсөн. Бүр тэр хоёр......
