Намайг Мишээл гэдэг. Энэ бол миний хэнд ч, тэр байтугай хамгийн дотны найздаа ч дэлгэж зүрхлээгүй, өөрийнхөө дотор түгжсэн түүх. Одоо эргээд харахад тэр үеийн би яг л зүг чигээ алдсан, хаашаа ч хамаагүй урсах хүчтэй урсгалд шидэгдсэн нэгэн байж.
Их сургуулийн сүүлчийн жил. Дипломын ажил, ирээдүйн тодорхойгүй байдал, бас анхны хайрын минь бүтэлгүйтэл намайг нэг л биш болгочихоод байв. Гурван жил үерхсэн найз залуу маань надаас салж, өөр сургуулийн охинтой болсноо дуулгахад миний ертөнц нуран унах шиг л болсон. Би тэр хүртэл маш "төлөвлөгөөтэй", дүрэм журмын дагуу амьдардаг, хичээлээс өөр зүйлд анхаардаггүй охин байлаа. Гэтэл тэр салалт миний доторх ямар нэгэн хөшүүргийг мулталчихсан юм.
"Залуу нас ганцхан олдоно. Би яагаад өөрийгөө ийм их хязгаарлаж ирсэн юм бэ?" гэсэн бодол тэр шөнө толгойд орж ирэв.
Эхлээд энэ бүхэн зүгээр л зугаа цэнгэл, сонирхол шиг байлаа. Гэхдээ удалгүй энэ нь нэг төрлийн "донтолт" эсвэл өөрийгөө өвтгөх замаар тайвшрал эрж буй гаж хэлбэр болон хувирсан юм. Тэр хичээлийн жилийн есөн сарын хугацаанд би нийт хориод залуутай ойр дотно харилцаанд орсон байлаа.
Баасан гарагийн шөнө бүр би шинэ
