Нөхөртэй болсон ч анхны хайртайгаа сайхан найзууд баймаар байна...

Би их ганцаардмал хүн болохоор хэнд ч ярьж байгаагүй тэр хайрынхаа түүхээс хуваалцая гэж бодлоо. Арван жилд байхаас л энэ бүхэн эхэлсэн юм. Тавдугаар ангид байсан юм даа хөөрхий минь. Тэсгим өвлийн хүйтнээр ангийнхаа хөвгүүдэд цасаар угаалгачихаад дэргэд нь шарандаа уйлахгүй гэж бодоод холдож байгаад цэцэрлэгийн басийтган дор (бид нар ингэж л нэрэлдэг байсан яг жинхэнэ нэр нь нээрээ юу юм болоо ккк) ганцаараа баахан уйлав. Тэгсэн нэг бацаан ирээд -Эгчээ битгий уйл за гээд нусны алчуураа өгч байнаа. Хүүхэд л болсон хойно тэгээд дорхноо тайвшраад хоёулаа шаал ондоо юм яриад л. Одоо бодоход юугаа ч ярьсан юм байгааан бүү мэд, бодвол намайг тайтгаруулах гэж баахан инээлгэсэн байх. Тэгээд л сатаараад уйлахаа больчихсон. -Чи хэддүгээр ангийн хаана сурдаг юм гэсэн чинь -Дөрөвдүгээр анги манай сургууль л гэж байна.