Бүх зүйл Монголжингийн хуучин найз залуу Тэмүүлэнтэй холбоотой. Тэр хоёр оюутан байхдаа үерхдэг байсныг би мэднэ. Тэмүүлэнийг би ганц хоёр удаа холоос харж байсан. Нарийхан биетэй, даруухан, яах аргагүй "жижигхэн" байрын залуу. Монголжин хааяа найзуудтайгаа хуучлахдаа "Тэмүүлэн хөөрхий, сэтгэл нь цагаан ч эр хүний хувьд жаахан дутмаг байсан даа" гэж дооглонгуй ярихыг нь сонсоод би дотроо "Би ч яах вэ, дундаж л юм байна, ядаж тэр залуу шиг гологдохгүй" гэж бардамхан боддог байлаа.
Тэр орой Монголжин угаалгын өрөөнд орчихоод утсаа зочны өрөөний ширээн дээр орхичихсон байв. "Пиг" хийх чимээгээр сонирхоод хартал Инстаграмаар нэг зураг иржээ. Хэн нэгний доод биеийн зураг. Зүрх хүчтэй цохилж, гараа чичирч байгааг мэдэрсэн ч би тэсэлгүй нээж үзэв. Тэр зурагны эзэн бол Тэмүүлэн байлаа. Гэхдээ миний мэдэх нөгөө "жижигхэн" Тэмүүлэн биш. Юу гэмээр юм бэ, яг л нэг хиймэл, аймаар том зүйл болчихсон байв.
Монголжин угаалгын өрөөнөөс гарч ирээд намайг утастай нь сууж байхыг хараад царай нь цонхийж орхив.
- "Энэ юу вэ?" гэж би арай ядан асуулаа. Хоолой минь зангирч байв.
Тэр утсаа булааж аваад хэсэг чимээгүй зогссоноо, санаа алдаад буйдан дээр суугаад бүхнийг ярьж эхэлсэн юм. Түүний ярих бүрт миний дотор байгаа эр хүн гэх бахархал хэсэг хэсгээрээ бутарч байлаа.
- "Жавхаа, би чамд хэлье гэж боддог байсан ч... зүгээр л... би сонирхсон юм," гэж тэр амандаа бувтналаа.
