Туяа өөрийгөө дахин, дахин толинд харлаа. Нүүрийг нь чимэн зурайх тас хар хөмсөг, урт сормуус, мөрөө даран сул асгарах өтгөн хар гэзэг, саяхан их л үнэтэй авсан чамин даашинз биеийнх нь хэлбэр дүрсийг хачин сайхан тодруулж байгааг тэр харж, сэтгэл хангалуунаар инээмсэглэв. Цагаа хяламхийн харвал аль хэдийнээ болзсон цаг болчихож. Нүүр нүдээ будах гэж суусаар хоцорч байгаагаа мэдэж байсан ч “Эмэгтэй хүн болзоонд түрүүлж очих дэмий” хэмээн хөөрч догдолсон сэтгэлээ дарах гэж өөртөө чангахан хэлээд машиндаа суулаа.
Том зочид буудлын тансаг зоогийн газарт орвол Амгалан түүнийг хүлээж байсан нь илт. Нүдэндээ инээмсэглэл цацруулан өндөлзөж байлаа. Туяа ч Амгаланг харан инээмсэглэж, түүний зүг алхаж байхдаа “Миний нүүр ямар харагдаж байгаа бол” хэмээн хальтхан бодож амжив.
Яагаад ч юм энэ залуу анхнаасаа л Туяагийн сэтгэлийг татсан. Өндөр чийрэг нуруутай, өөрийн гэсэн тов хийсэн бизнестэй, гадаадад сургууль төгссөн, олны дунд нэр хүндтэй энэ залууг тэр өөрийн болгож чаднаа гэдэгтээ итгэлтэй байлаа. Амгалан ч түүнийг илт сонирхож байгааг мэдэрч, удаан хайсан хүнээ энэ мөн гэдэгт Туяа эргэлзэхгүй байв.
Туяа ялдамхан инээмсэглэсээр
-Сайн уу? гэвэл залуу түүний зүг инээмсэглэж
-Чамайг л хүлээж удсныг эс тооцвол сайн хэмээн хөгжилтэйгээр хэлээд гэнэтхэн санаа алдав. Зөөгч бүсгүй ирж, хөнгөн зууш, хоол унд ширээн дээр өрсөн ч Туяа жимсний жүүснээс өөр юунд ч ам хүрсэнгүй. Туяа шороо боссон саарал гудамжинд зайрмаг долоон, болзсон хөвгүүнтэйгээгээ хөтлөлцөж гүйдэг байснаа санаад инээвхийлэв. Нүүрэнд нь инээмсэглэл тодрох түүний рүү Амгалан харан байн, байн инээмсэглэж
-Чамайг ямар их санав аа гэхэд Туяа түүн рүү болгоомжтойгоор харж байснаа “Тэнэг нөхөр байна даа. Юун ч нялуун юм бэ дээ” хэмээн бодож байсан ч дуугарсангүй.
-Үнэнээ хэлэхэд би яг л жигүүртэй юм шиг болчихож. Хурдхан ажил тараасай, чамтай уулзах юмсан гэж яарч догдлоод л гэснээ Амгалан түүн рүү гараа сунгахад Туяа сандарсхийн ширээн дээр тавьсан гараа татаж авлаа. Амгалан гайхаж байгаа нь илт
-Яасан? Ичээд байгаа юм уу гэхэд Туяад хэлэх үг олдсонгүй.
-Зүгээр л… хэмээн түгдчихэд
-Миний хонгор ийм хөөрхөн, даруухан ш дээ хэмээн гэснээ үнсье хэмээн уруулаа цорвойлгоход Туяа сандарсандаа...
